bİr yanım...

Kalbim, seni alıp nereye gideyim..?


-Ali Ayçil…

Ne zaman ki son ağaç kuruyacak,

son balık tutulacak,

son ırmak zehirli akacak,

o zaman anlayacaksınız paranın karın doyurmayacağını.

-Cree atasözü

Yetmez mi, Hüzünler Perim yetmez mi?
Sana bir İnşirah Sûresi neşesi
Bana bir Yâsin sessizliği… 

-Hüsrev HATEMİ

Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü,

Kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır.

Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir.

Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir.

Hep, ama hep hatırlarız. ne biçim kaybetmektir bu?

Zamanı duydu… 

Gökleri ve yıldızları, sonra yaratılışı, varoluşu, ardından kainatı.. 

Sonsuzluğu fısıldayan çöl ve gökyüzü altında ne kadar yalnız olduğunu insanın.. 

Herşeyi örten gecenin,insana kalbini açtığını.. 

İnsanın o genişlikte sadece kendisiyle baş başa kaldığını.. 

Kendisi ve derdiyle.. 

Geniş ve ferah; yani alabildiğine rahat.. 

“Geceyi aşığa sığınak ve azap kuyusu yapan Allah’a şükürler olsun!”

Leyla ile Mecnun & Nusret Özcan

Ah benim sevdalı başım..

…
Ah benim yaralı ruhum ..
Ah benim insan kusurum.. 

“Rabbim
haddimi aşan duygulardan
ve gece olunca anılardan
sana sığınıyorum”

Hiçbir şey değişmiyordu.. 

Her şey yerli yerindeydi.. 

Bir şey patladı,

bir şey kırıldı,

bir şey kaldı.. 

-Charles Bukowski 

kayıp bir gün daha.
çocuklar büyüyor, yaşlanıyoruz
seni seviyorum.

soğuk bir çağrı daha.
tanıdık bir boşluk, dağılıyoruz
seni seviyorum.

gitti bir arkadaş daha.
zaman ölüyor, duruyoruz
seni seviyorum.

gizli-açık bir mutsuzluk daha.
çok konuşuyorlar, sıkılıyoruz
seni seviyorum.

Süreyya Berfe